Türkiye'nin Füze Kapasitesi: Roket Atardan Seyir Füzesine

Uluslararası Stratejik Araştırmalar Enstitüsü'nün (IISS) analizine göre Türkiye'nin güdümlü silah sektörü, 21. yüzyılın başındaki ilk düzeylerine kıyasla neredeyse tanınmaz hale geldi. Soğuk Savaş döneminde NATO'nun kolektif savunmasına ve ABD'nin nükleer güvencelerine dayanan Türkiye, 1980'lerin sonundan itibaren bu tutumunu değiştirmeye başladı. İran-Irak Savaşı ve Körfez Savaşı'nda Irak'ın Scud saldırıları, nüfus merkezlerinin füze tehdidine ne denli açık olduğunu ortaya koydu. Komşu ülkelerin kimyasal-biyolojik silah programları ve NATO'nun füze savunması konusundaki anlaşmazlıklar da Ankara'yı yerli kapasiteye yöneltti. Balistik füze programında Türkiye, sınırlı sistem ithalatını yerli tasarım ve üretim altyapısı oluşturmayla eş zamanlı yürüttü. Türkiye 1997'de Füze Teknolojisi Kontrol Rejimine katıldı ve 72 adet MGM-140 taktik füzesi satın alarak 1998'deki Suriye kriziyle birlikte kullandı. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın 2025'te verdiği talimatla menzili 800 km ve üzerindeki füze stokları artırılacak; 2.000 km menzilli füze geliştirme de hızlandırılacak. Seyir füzesi programında ise 2000'lerin başında başlatılan kara saldırı girişimi, sanayi olgunlaşmaması ve ihracat kısıtlamaları nedeniyle bir on yıl ertelendi; program 2013'te yeniden başlatıldı. Yerli motor geliştirme, seyir füzesi ailelerinin ve insansız platformlardan fırlatılabilen daha küçük taarruz seçeneklerinin genişlemesini mümkün kıldı. Rusya-Ukrayna savaşı ile İran-İsrail füze alışverişleri, uzun menzilli hassas silahların operasyonel değerini bir kez daha kanıtladı. Türkiye, büyük menzilli balistik füze testlerine olanak tanımak amacıyla Somali'de uzay üssüne yatırım yapıyor. Balistik, seyir ve hipersonik itki alanlarındaki araştırma-geliştirme çalışmaları sürmektedir.

Bu haberi kısaltarak çevirdik: olayın tamamı burada, gazetenin yazısının tamamı kaynağında.

Globalde Türkiye

Türkiye Savunma Sanayii: Roket Atarlardan Seyir Füzelerine Hızlı Dönüşüm